अध्यायः २३९

वैशंपायन उवाच।

कर्णस्य वचनं श्रुत्वा राजा दुर्योधनस्ततः।
हृष्टो भूत्वापुनर्दीनो राधेयमिदमब्रवीत् ।।

ब्रवीषि यदिदं कर्ण सर्वं मनसि मे स्थितम्।
न त्वभ्यनुज्ञां लप्स्यामि गमने यत्रपाण्डवाः ।।

परिदेवति तान्वीरान्धृतराष्ट्रो महीपतिः।
मन्यतेऽभ्यधिकांश्चापि तपोयोगेन पाण्डवान् ।।

अथवाऽप्यनुबुध्येत नृपोऽस्माकं चिकीर्षितम्।
एतामप्यायतिं रक्षन्नाभ्यनुज्ञातुमर्हति ।।

न हि द्वैतवने किंचिद्विद्यतेऽन्यत्प्रयोजनम्।
उन्माथनमृते तेषां वनस्थानामपि द्विषाम् ।।

जानासिहि यथा क्षत्ता द्यूतकाल उपस्थिते।
अब्रवीद्यच्च मां त्वां च सौबलं वचनं तदा ।।

तानिसर्वाणि वाक्यानि यच्चान्यत्परिदेवितम्।
विचिन्त्य निश्चय गच्छे गमनायेतराय वा ।।

ममापि हिमहान्हर्षो यदहं भीमफल्गुनौ।
क्लिष्टावरण्ये पश्येयं कृष्णया सहिताविति ।।

न तथा ह्याप्नुयां प्रीतिमवाप्य वसुधामिमाम्।
दृष्ट्वा यथा पाण्डुसुतान्वल्कलाजिनवाससः ।।

किंनु स्यादधिकं तस्माद्यदहं द्रुपदात्मजाम्।
द्रौपदीं कर्ण पश्येयं काषायवसनां वने ।।

यदि मां दर्मराजश्च भीमसेनश्च पाण्डवः।
युक्तं रपरमया लक्ष्म्या पश्येतां जीवितं भवेत् ।।

उपायं न तु पश्यामि येन गच्छेम तद्वनम्।
यथाचाभ्यनुजानीयाद्गच्छन्तं मां महीपतिः ।।

स सौबलेन सहितस्तथा दुःशासनेन च।
उपायं पश्य रनिपुणं येन गच्छेम तद्वनम् ।।

अहमप्यनुगच्छामि गमनायेतराय च।
कल्यमेव गमिष्यामि समीपं पार्थिवस्य ह ।।

मयि तत्रोपविष्टे तु भीष्मे च कुरुसत्तमे।
उपायो यो भवेद्दृष्टस्तं ब्रूयाः सहसौबलः ।।

ततो भीष्मस्य राज्ञश्च निशम्य रगमनं प्रति।
व्यवसायं करिष्येऽहमनुनीय पितामहम् ।।

तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वेग्मुरावसथान्प्रति।
व्युषितायां रजन्यां तु कर्णो राजानमभ्ययात् ।।

ततो दुर्योधनं कर्णः प्रहसन्निदमब्रवीत्।
उपायः परिदृष्टोऽयं तं निबोधजनेश्वर ।।

घोषा द्वैतवने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामो न संशयः ।।

उचितं हि सदा गन्तुं घोषयात्रां विशांपते।
एवं चेत्त्वां पिता राजन्समनुज्ञातुमर्हति ।।

तथा कथयमानौ तु घोषयात्राविनिश्चयम्।
गान्धारराजः शकुनिरित्युवाच हसन्निव ।।

उपायोऽयंमया दृष्टो गमनाय निरामयः।
अनुज्ञास्यतिनो राजा चोदयिष्यति चाप्युत ।।

घोषा द्वैतव्रने सर्वेत्वत्प्रतीक्षा नराधिप।
घोषयात्रापदेशेन गमिष्यामः सरः प्रति ।।

ततः प्रहसिताः सर्वे तेऽन्योन्यस्य तलान्ददुः।
तदेव च विनिश्चेत्य ददृशुः कुरुसत्तमम् ।।

।। इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि
घोषयात्रापर्वणि एकोनचत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ।।