अध्यायः १११

वैशंपायन उवाच।

अम्बायां निर्गतायां तु भीष्मः शान्तनवस्तदा।
न्यायेन कारयामास राज्ञो वैवाहिकीं क्रियाम्।।

अम्बिकाम्बालिके चैव परिणीयाग्निसंनिधौ।
`तयोः पाणी गृहीत्वा तु कौरव्यो रूपदर्पितः।'
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा कामात्मा समपद्यत।।

ते चापि बृहतीश्यामे नीलकुञ्चितमूर्धजे।
रक्ततुङ्गनखोपेते पीनश्रोणिपयोधऱे।।

आत्मनः प्रतिरूपोऽसौ लब्धः पतिरिति स्थिते।
विचित्रवीर्यं कल्याण्यौ पूजयामासतुः शुभे।।

`अन्योन्यं प्रति सक्ते च एकभावे इव स्थिते।'
स चाश्विरूपसदृशो देवतुल्यपराक्रमः।
सर्वासामेव नारीणां चित्तप्रमथनो रहः।।

ताभ्यां सह समाः सप्त विहरन्पृथिवीपतिः।
विचित्रवीर्यस्तरुणो यक्ष्मणा समगृह्यत।।

सुहृदां यतमानानामाप्तैः सह चिकित्सकैः।
जगामास्तमिवादित्यः कौरव्यो यमसादनम्।।

धर्मात्मा स तु गाङ्गेयः चिन्ताशोकपरायणः।
प्रेतकार्याणि सर्वाणि तस्य सम्यगकारयत्।।

राज्ञो विचित्रवीर्यस्य सत्यवत्या मते स्थितः।
ऋत्विग्बिः सहितो भीष्मः सर्वैश्च कुरुपुङ्गवैः।।
प्रसीद यज्ञसेनेह गतिर्मे भव सोमक।।